பாம்புப் பிரச்னை

அலங்கலில் தோன்றும் பொய்ம்மை
அரவெனப் பூதம் ஐந்தும்
விலங்கிய விகாரப் பாட்டின்
வேறுபாடுற்ற வீக்கம்
கலங்குவதெவரைக் கண்டால்
அவர் என்பர் கைவில்லேந்தி
இலங்கையில் பொருதாரன்றே
மறைகளுக் கிறுதி யாவார்.

கம்பராமாயணத்தில் சுந்தரகாண்டத்தில் வருகிற ஒரு பாடல் இது. எளிமையாக இதற்கு அர்த்தம் சொல்லவேண்டுமென்றால் இவ்வாறு சொல்லலாம்:

ஒரு பூமாலையைப் பார்த்தால் சட்டென்று பாம்பு போல் தோன்றிவிடுகிறது. அதே மாதிரிதான் பஞ்சபூதங்கள் ஒன்று சேர்ந்து பிரபஞ்சம் என்னும் மாயத்தோற்றத்தை உண்டாக்கிவிடுகிறது. யாரைக்கண்டால் இந்த மாயை விலகும்?

பாம்பல்ல, மாலையுமல்ல, பரம்பொருள் என்பதை எவன் உணரவைப்பானோ, அவனே வேதங்களின் சாரமான ராமன்.

இந்தப் பூமாலை, கயிறு இதெல்லாம் யாருக்குப் பாம்பாகத் தோன்றுகிறது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் அத்வைதத்தில் அடிக்கடி வருகிற பாம்பு இது. பிரச்னை அதுவல்ல. ஒரு சந்தேகம் வந்தது.

நான் கேள்விப்பட்டவரை கம்பர் ஒரு வைணவர். சடகோபர் அந்தாதியெல்லாம் எழுதியிருக்கிறார். அக்மார்க் அத்வைத ஃபார்முலாவில் இப்படியொரு பாட்டு எழுதியிருக்கிறாரே என்று படிக்கும்போது மிகுந்த ஆச்சர்யமாகிவிட்டது. கம்பராமாயணத்தில் வேறு ஏதாவது இடத்தில் இப்படி வெளிப்படையாக அத்வைதம் தெரிகிறதா என்று தெரியவில்லை. விசிஷ்டாத்வைதிகள் பார்வையில் இப்பாடலுக்கு வேறு பொருள் ஏதேனும் இருக்கிறதா என்றும்.

வம்புக்கல்ல. உண்மையிலேயே தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன். தெரிந்தவர்கள் விளக்க வேண்டும்.

24 comments

para

புதியவை

வகை

தொகுப்பு

முந்தையவை

பொதுவெளி

மின்னஞ்சலில் பெற

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.